AMAZING SPEECH BY WAR VETERAN
Our real enemy is not the ones living in a distant land whose names or policies we don't understand; The real enemy is a system that wages war when it's profitable, the CEOs who lay us off our jobs when it's profitable, the Insurance Companies who deny us Health care when it's profitable, the Banks who take away our homes when it's profitable. Our enemies are not several hundred thousands away. They are right here in front of us
- Mike Prysner
The chain reaction of
evil... wars producing
more wars... must be
broken, or we shall be
plunged into the dark
abyss of annihilation
- Martin Luther King, Jr.
If tyranny and oppression
come to this land, it will be
in the guise of fighting a
foreign enemy... The loss of
Liberty at home is to be
charged to the provisions
against danger, real or
imagined, from abroad..."
- James Madison
A pretty good explanation of how SQL JOIN works and how it results
Το τι γίνεται εδώ και 2 μήνες με τις εταιρείες σχεδιασμού ιστοσελίδων δεν λέγεται. Απο τότε που βγήκε το επιδοτούμενο πρόγραμμα DigiLodge έχουν πέσει σαν τα κοράκια πάνω σε οτι είδους καταλύματος μπορεί να σκεφτεί κανείς μπάς και αρπάξουν κανέναν πελάτη. Εκτός απο το αξιολύπητο της κατάστασης, με τις εταιρείες να κονταροχτυπιούνται για ένα site ακόμα, τίθεται και θέμα δεοντολογίας. Πώς πας σε πελάτη που έχει ήδη συνεργασία με άλλη εταιρεία και τον βομβαρδίζεις με newsletters και τηλέφωνα για να τον αρπάξεις; Θα μου πείτε, αν ο πελάτης είναι ευχαριστημένος με την ήδη υπάρχουσα συνεργασία του δεν έχει λόγο να φύγει. Παρόλα αυτά, θεορώ άκρος αντιεπαγγελματική την προσέγγιση κάποιων εταιρειών.
Αντιγράφω από άρθρο της εφημερίδας "Τα Νέα"
ΝΟΣΕΙ ΒΑΡΙΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ. Προέκταση των εμπρηστών η οικοπεδοφαγία μας. Προέκταση των φλογών τα όνειρα για την ιδιοκτησία μας. Προέκταση των ιδιοτελών μας σχεδιασμών οι υπουργοί που νομιμοποιούν τις αυθαιρεσίες μας. Μόλις πριν από δύο χρόνια και με δεκάδες αποτεφρωμένους συμπολίτες μας, ψηφίσαμε ξανά τη Νέα Δυστυχία μας. Κατεργάρη. Όσο πιο ανάλγητες κυβερνήσεις τόσο καλύτερα για τις δικές σου καταπατήσεις. Σόι πάει το βασίλειο της αρρώστιας μας. Πρώτα αποκαΐδια τα δάση μας. Και ύστερα βίλες, μεζονέτες, πολυκατοικίες για πάρτη μας. Σήμερα οδύρεσαι, μουντζώνεις, καταριέσαι. Αύριο στην κορυφή της λαμπαδιασμένης Πεντέλης μεσ΄ στο σπιτάκι σου θα φχαριστιέσαι. Πλιάτσικο, αρπαγή, οικολογική καταστροφή του Νεοέλληνα δεύτερη φύση διαχρονική. Μοναδική ελπίδα να καεί το σύμπαν. Ίσως τότε περιοριστεί η απληστία μας. Ίσως τότε αρχίσουμε να κοπανάμε τα κεφάλια μας. Ίσως τότε στάχτη και μπούλμπερι η αφασία μας. Να καεί η Αττική μπας και γίνουν άνθρωποι οι ποντικοί!
Διαβάζω το άρθρο της εφημερίδας και απορώ ειλικρινά... προσπαθώ να καταλάβω σε τι κράτος ζούμε τελικά, και πως τράπεζες γίνονται καθαρά τοκογλύφοι με τη βούλα του νόμου, επειδή (όπως έχω αναφέρει και σε παλαιότερο post) η πλήρης ανικανότητα των πολιτικών μας οδηγεί στην δημιουργία νόμων όχι με τρύπες αλλά... με πόρτες ορθάνοιχτες!
Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας "Ροδιακή", ξενοδοχείο στην Ρόδο πήρε δάνειο 440.000 ευρώ απο την Alpha Bank, πλήρωσε πάνω από 2 εκ. Ευρώ μέχρι τώρα και η τράπεζα του άλλα ζητάει 6 εκ. Ευρώ για να εξοφλήσει το χρέος του!
Είναι φως φανάρι ότι κανένας τελικά δεν ενδιαφέρεται για την σημερινή κατάντια της παλιάς πόλης της Ρόδου. Είναι τραγικό να βλέπεις ένα τόσο σημαντικό μνημείο να αφήνεται στη μοίρα του από τους πάντες. Ούτε η πολιτεία, ούτε η τοπικοί παράγοντες, ούτε καν η ανθρώποι που εργάζονται εκεί ασχολούνται. Το κάστρο έπεσε (πέρσι το χειμώνα, και είναι ακόμα υπό διόρθωση), οι δρόμοι είναι γεμάτοι stands που φέρουν οτιδήποτε, από ρούχα μέχρι σφουγγάρια, η άγρα πελατών συνεχίζεται κανονικά. Αναρωτιέμαι, πως η UNESCO επιτρέπει τέτοιες συνθήκες, τη στιγμή που μια πόλη όπως η Δρέσδη αφαιρέθηκε από την λίστα της, εξαιτίας της κατασκευής μιας γέφυρας με τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας.
Η δημοτική αρχή της πόλης, αν και πολλά υποσχόμενη στην αρχή, τελικά αποδείχθηκε μικρότερη των περιστάσεων σε πολλά θέματα, και ένα από αυτά είναι και η υιοθέτηση μέτρων για ορθή αξιοποίηση της παλιάς πόλης. Κρίμα.
Regiser.com is one of the crappiest companies I have come accross. Recently one of my domains expired, and I had to pay a Re-instatement fee of $25. This is a complete ripoff! The other company I work with (dotster.com), has no such thing as a Re-instatement fee.
Not to mention the cost of the domain itself, $35. Plus, their support is also crappy. Their prefered method is by phone, but guess what? I do NOT want to call them as I live overseas in Europe.
Από τότε που πάτησα για πρώτα φορά το πόδι μου στην Κρήτη, το 2000, κατάλαβα οτι βρίσκομαι σε ένα μέρος ξεχωριστό. Από την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι το νησί αυτό αποτελεί έναν κόσμο διαφορετικό από μόνο του. Η ξεχωριστής και σπάνιας ομορφιάς φύση, οι αμεσότητα και ντομπροσύνη των ανθρώπων, η γραφικότητα των απόμακρων χωριών της - και των ανθρώπων που ζουν σε αυτά, η μοναδική εναλλαγή - πολλές φορές απόμακρων και ξεχασμένων από τους ανθρώπους - τοπίων και οι κρυστάλλινες θάλασσες δημιουργούν έναν μοναδικό συνδυασμό χαρακτηριστικών, χάρη στα οποία οφείλει την αγάπη που της έχω. Αυτά τα τοπία - τα απόμακρα, δυστυχώς δεν είναι πάντα ξεχασμένα από τους ανθρώπους της. Και έτσι, για μία ακόμα φορά, μια από τις ομορφότερες παραλίες της Κρήτης, που μάλιστα έχει ενταχθεί στο καθεστώς προστασίας του Ευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000, βανδαλίζεται ανελέητα.
Μιλάμε για την παραλία του Μπάλου, το βορειοδυτικότερο άκρο της Κρήτης. "Ένας τόπος καλοθώρητος και ψυχωμένος σαν εικονικός. Η ομορφιά της Γραμβούσας δεν περιγράφεται, λες και η Φύση μερολήπτησε... ", διάβασα σε κάποιο blog. Έχω επισκεφθεί την παραλία πολλές φορές, τελευταία το 2007. Ο παραπάνω χαρακτηρισμός, και λίγος πέφτει. Και όμως, η κατάντια μας είναι να καταστρέφουμε οτι όμορφο μας έχει δώσει απλόχερα η φύση. Κάποιος ανεγκέφαλος θεώρησε ότι μπορεί να αξιοποιήσει την περιοχή, αναδιαμορφώνοντας την παραλία κλείνοντας το μικρό πέρασμα προς τη λιμνοθάλασσα, που πλέον κινδυνεύει να μεταμορφωθεί σε βούρκο, για να βάλει ξαπλώστρες.
Δεν θα πω περισσότερα, διαβάστε το blog στο οποίο βρήκα το παραπάνω αίσχος.
http://kissamitonathloi.wordpress.com/2009/07/27/balos/
http://kissamitonathloi.wordpress.com/2009/07/30/balos2/
Και εις ανώτερα...
Δεν μπορώ να καταλάβω, όσο και αν σπάω το κεφάλι μου, με πια λογική η κυβέρνηση επιβάλει αυξημένα τέλη κυκλοφορίας σε παλαιά αυτοκίνητα. Αυτοί που έχουν την δυνατότητα να αγοράσουν καινούργιο αυτοκίνητο θα το κάνουν έτσι και αλλιώς, δεν χρειάζονται την προτροπή του υπουργείου. Και όσοι δεν μπορούν, θα τιμωρηθούν. Θα τιμωρηθούν γιατί ζουν σε ένα κράτος που ΔΕΝ τους παρέχει έδαφος για εξέλιξη, που ΔΕΝ τους παρέχει πρόνοια, που ΔΕΝ τους δίνει ΚΑΜΙΑ απολύτως σημασία. Ζουν σε ένα κράτος που έχει ξεχάσει τι πάει να πει κοινωνία. Έχει μπει σε μια λογική όπου η αφαίμαξη των πολιτών μοιάζει λογική λύση στα προβλήματα που το ίδιο δημιούργησε.
Ο πολιτικός πρέπει να έχει φαντασία, τόλμη και διάθεση να προχωράει σε ριζικές αλλαγές του συστήματος, όπου και όποτε χρειάζεται, για να προκαλέσει μακροπρόθεσμα αλλαγές προς το καλύτερο. Οι δικοί μας οι κουφιοκέφαλοι το μόνο πράγμα που είναι ικανοί να κάνουν είναι να συνεχίζουν τα ίδια λάθη του παρελθόντος, σε υπερθετικό βαθμό. Και μάλιστα είναι τόσο κούφιοι, που αδυνατούν να καταλάβουν ότι τους έχουμε πάρει πρέφα, και συνεχίζουν με υπερηφάνεια το ζημιογόνο έργο τους.
Από μικρό παιδί αισθανόμουν μια απέχθεια για την Εκκλησία - όχι τόσο για τη θρησκεία, όσο για τους εκπροσώπους της. Είχα πάντα μέσα μου ένα feeling οτι κάτι δεν πάει καλά εκεί μέσα. Μεγαλώνοντας, το feeling αυτό επιβεβαιώθηκε άπειρες φορές. Η τελευταία επιβεβαίωση είναι το θέμα που προέκυψε με την ταινία που δημιούργησε ο Κώστας Γαβράς για το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Δεν χρειάζεται βέβαια να μπω σε λεπτομέρειες, όλοι ξέρουμε τι έγινε - και αν δεν ξέρετε διαβάστε το άρθρο της εφημερίδας "Τα Νέα".
Νομίζω ότι οι παπάδες καλά θα κάνουν να κατανοήσουν οτι η εποχή που το "ποίμνιο" τους ήταν τυφλοί ακόλουθοι έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Όπως επίσης ότι με τέτοιες κινήσεις έχουν τα αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα. Όταν προσπαθείς να κρύψεις το κακό που - αποδεδειγμένα - έχεις κάνει, ο κόσμος γίνεται καχύποπτος και δείχνει αποστροφή.
Και η κυβέρνηση καλά θα κάνει να μη μας θεωρεί ηλίθιους...
Αντίγραφη απο την Ελευθεροτυπία
Ακούγεται εξωπραγματικό, αλλά οι παραλίες της Ικαρίας και της Βούλας φέρουν το ίδιο φορτίο ρύπανσης.
Η διασπορά των μικροσκοπικών ινών είναι εκτεταμένη λόγω των θαλάσσιων ρευμάτων, τονίζουν οι επιστήμονες.Μιας ρύπανσης ύπουλης και αόρατης, όπως χαρακτηρίζεται από τους επιστήμονες που ερευνούν το φαινόμενο. Οι τόνοι πλαστικού που χρησιμοποιήθηκαν εδώ και δεκαετίες και πετάχτηκαν από εδώ και από εκεί, υπάρχουν πλέον παντού αφού δεν γίνεται να «εξατμιστούν».
*Πρόκειται για ρύπανση από μικροσκοπικές ίνες πλαστικού, που δεν διακρίνονται διά γυμνού οφθαλμού. Η υδροβιολόγος και υπεύθυνη της έρευνας που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Ερευνας Αιγαίου «Αρχιπέλαγος», Αναστασία Μήλιου, εξηγεί ότι η διασπορά των ινών πλαστικού είναι εκτεταμένη κυρίως λόγω των θαλάσσιων ρευμάτων.
Οι παράνομες χωματερές
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, «απομακρυσμένες παραλίες νησιών όπως η Ρόδος και η Ικαρία να παρουσιάσουν τιμές αντίστοιχες με αυτές των ακτών της Αττικής».
Για την επίλυση του προβλήματος η Α. Μήλιου δεν αφήνει και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας: «Δεν υπάρχει κανένας τρόπος καθαρισμού των οικοσυστημάτων από τα μικροσκοπικά αυτά κομμάτια».
*Από πού προέρχεται αυτή η αόρατη απειλή; Μα από όλους εμάς: «Ως επί το πλείστον από τις εκατοντάδες παράνομες χωματερές που λειτουργούν στις "πίσω αυλές" των νησιών και των παράκτιων περιοχών, οι οποίες τροφοδοτούν με πλαστικό δηλητήριο το περιβάλλον. Ειδικά σε συνθήκες με έντονα καιρικά φαινόμενα, τα πλαστικά μεταφέρονται στη θάλασσα και χαράσσουν πλέον... νέους δρόμους επικοινωνίας μεταξύ των νησιών», θα προσθέσει ο Γ. Κουτελίδας, υπεύθυνος επικοινωνίας του «Αρχιπελάγους».
Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις μικροσκοπικών ινών πλαστικού παρουσιάστηκαν πρώτα στη Ρόδο (75 μικροσκοπικές ίνες πλαστικού ανά 50 ml άμμου), μετά στην Αττική (70) και στην Ικαρία (65).
*Ο στόχος της επιστημονικής ομάδας του «Αρχιπελάγους», ήταν η αξιολόγηση της έκτασης που έχει λάβει η ρύπανση των παραλιακών ιζημάτων με μικροπλαστικά.
Η έρευνα διεξήχθη στις ελληνικές ακτές και στην τουρκική ακτή του Αιγαίου. Οι ερευνητές συνέλεξαν δείγματα άμμου απ' όλη την Ελλάδα. Στα δείγματα διαχωρίστηκαν τα μικροσκοπικά πλαστικά από τα ιζήματα και αναλύθηκαν, προκειμένου να προσδιοριστεί ο τύπος τους.
*Τα πρώτα αποτελέσματα κρίνονται ανησυχητικά, αφού όλες οι παραλίες που ελέγχθηκαν περιέχουν στο ίζημά τους, άλλες σε μικρό και άλλες σε πολύ υψηλό επίπεδο, μικροσκοπικές ίνες πλαστικού.
-Στο λεκανοπέδιο οι υψηλότερες συγκεντρώσεις βρέθηκαν στις παραλίες: Βούλας, Φλοίσβου και Βάρκιζας.
- Για τη Θεσσαλονίκη, στις παραλίες της Περαίας και της Επανομής. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η Χαλκιδική είχε τις μικρότερες συγκεντρώσεις.
*Ο Ρίτσαρντ Στάντερβικ, θαλάσσιος επιστήμονας, ερευνητής του «Αρχιπελάγους», αναφέρει ότι «η μέγιστη τιμή είναι οι 72 ίνες μικροπλαστικού και βρέθηκε στην παραλία Λάρδος, ΝΑ της Ρόδου». Συμπληρώνει όμως ότι στη «Ρόδο είχαμε και μία από τις χαμηλότερες συγκεντρώσεις, με δύο ίνες ανά δείγμα, στην παραλία Κοσκινού. Εξίσου υψηλές τιμές εμφανίζονται στη Βούλα της Αττικής με 68 ίνες ανά δείγμα, και 44 στο Καβούρι».
*Ο ερευνητής σημειώνει ότι «είναι ξεκάθαρος ο ρόλος των θαλάσσιων ρευμάτων στη διασπορά και όχι η ρύπανση που προκαλείται ανά περιοχή. Γι' αυτό παρουσιάζονται ιδιαίτερα υψηλές συγκεντρώσεις όχι μόνο σε πυκνοκατοικημένες περιοχές και τουριστικές παραλίες, αλλά ακόμα και σε ακατοίκητες περιοχές. Στην Αγία Κυριακή, μία σχεδόν ακατοίκητη περιοχή της Β. Ικαρίας, βρέθηκαν ιδιαίτερα υψηλές τιμές (30 ίνες ανά δείγμα). Ταυτόχρονα στην παραλία της Μεσαχτής (τουριστική περιοχή στη βόρεια πλευρά του νησιού), βρέθηκαν 31 ίνες».
Η τροφική αλυσίδα
*«Εάν σταματούσαμε και αύριο ακόμη τη χρήση πλαστικών, θα μας έπαιρνε αιώνες να καθαριστούν τα θαλάσσια χερσαία οικοσυστήματα από τα υπολείμματα μικροσκοπικών ινών», τονίζει η Αναστασία Μήλιου και προσθέτει:
«Η διασπορά μέσα στα οικοσυστήματα είναι τόσο μεγάλη, και θεωρείται πλέον ότι όλα τα ψάρια, καθώς και όλοι οι οργανισμοί που τρέφονται με ψάρια, (συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου), περιέχουν ήδη σε κάποιο βαθμό μικροσκοπικές ίνες πλαστικού στο σωματικό τους ιστό».
*Να σημειώσουμε ότι τα χειρότερα έπονται... «Η έρευνα στον τομέα αυτό εξελίσσεται εδώ και λίγα μόνο χρόνια. Ακόμη δεν γνωρίζουμε τις επιπτώσεις που τα μικροσκοπικά πλαστικά μπορεί να προκαλέσουν στα οικοσυστήματα και στη δημόσια υγεία».
Το άρθρο είναι αντιγραφή απο το site της Ελευθεροτυπίας
Χωρίς σχόλια :o)
I just saw the screencast of WolframAlpha, a "Computational Knowledge Engine". I must say, I was very impressed.
Check it out: http://www.wolframalpha.com/screencast/introducingwolframalpha.html
Στο κελί της φυλακής κατέληξε ο Έλληνας Περικλής Αντωνίου επειδή, κατά την πασχαλινή του επίσκεψη στην Αγγλία, φωτογράφησε στο μετρό του Λονδίνου ένα κοριτσάκι. Ο επί 25 χρόνια εραστής της καλλιτεχνικής φωτογραφίας οδηγήθηκε στο κελί, χωρίς παπούτσια και με καμία επικοινωνία με τους δικούς του ενώ ορίστηκε δικάσιμος για την υπόθεση του.
Ο κ. Αντωνίου (στην φωτογραφία με παιδιά που πήραν ανθρωπιστική βοήθεια στην Παλαιστίνη) αποτελεί ενεργό μέλος του Καραβανιού Αλληλεγγύης.
Όπως εξηγεί ο ίδιος στην επιστολή που απέστειλε στον πρέσβη της Αγγλίας, ο 53χρονος άνδρας επισκεπτόταν το Λονδίνο με την ευκαιρία των γιορτών, και «ως τουρίστας», πήρε τη μηχανή του και βγήκε στους δρόμους της βρετανικής πρωτεύουσας αναζητώντας θέματα για φωτογράφηση. Στο μετρό όμως, μια μητέρα διαμαρτυρήθηκε γιατί θεώρησε ότι φωτογράφιζε την ανήλικη κόρη της. Ο κ. Αντωνίου ζήτησε συγγνώμη και έσβησε ενώπιον της μητέρας όσες φωτογραφίες περιείχαν το κοριτσάκι. Ωστόσο, ο πατέρας της μικρής δεν ικανοποιήθηκε και, στον επόμενο σταθμό, ζήτησε την συνδρομή των αστυνομικών οργάνων που συνέλαβαν τον Έλληνα επισκέπτη.
«Ακολούθησε η σύλληψή μου και ο εγκλεισμός μου σε κελί του Αστυνομικού Τμήματος, στέρηση κάθε δικαιώματός μου, δεν επέτρεψαν καν την επίσκεψη της γυναίκας μου ή του 14χρονου γιου μου και των φίλων μου. Συνθήκες αυστηρής απομόνωσης επέβαλαν στη διάρκεια της νυχτερινής κράτησης. Αφού αφαίρεσαν όλα τα προσωπικά μου αντικείμενα: το ρολόι, τα παπούτσια, το κινητό τηλέφωνο. Η φωτογραφική μου μηχανή κατασχέθηκε» γράφει ο ίδιος ο Περικλής Αντωνίου.
Την επόμενη μέρα, Μ. Παρασκευή, ο Έλληνας φωτογράφος προσήχθη στο δικαστήριο όπου ενημερώθηκε ότι ότι κατηγορείται σύμφωνα με τα άρθρα 5,1 και 6 του νόμου ότι με τις πράξεις του «πιθανόν να προκαλέσει αίσθημα φόβου ή άγχος στους γύρω». Ο 53χρονος άνδρας διαβεβαίωσε τις αρχές ότι ουδεμία τέτοια πρόθεση είχε. Η δικάσιμος ορίστηκε για τις 18 Μαΐου.
Ακολουθεί η επιστολή του ίδιου του Περικλή Αντωνίου που κοινοποιήθηκε στον Πρέσβη της Βρετανίας στην Ελλάδα.
«Αγαπητέ Κύριε Πρέσβη,
Βρέθηκα στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια των Πασχαλινών διακοπών μου με την οικογένεια μου και φίλους μου και σας γράφω να σας καταγγείλω αυτά που μου συνέβησαν με την παράκληση, αφού ελέγξετε τις καταγγελίες μου, να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες προς τις αρχές της χώρας σας, ώστε και κάθε περαιτέρω ταλαιπωρία μου να σταματήσει, αλλά και να αποκατασταθεί η υπόληψή μου. Κυρίως όμως να διασφαλιστεί ότι στο μέλλον δεν θα επαναληφθούν παρόμοια περιστατικά που θεωρώ ότι δεν έχουν θέση στη σημερινή εποχή, ιδίως στον χώρο της ΕΕ και μάλιστα σε σχέση με ευρωπαίους πολίτες.
Λέγομαι Περικλής Αντωνίου, είμαι 53 ετών και εκτός από τις άλλες δραστηριότητές μου ασχολούμαι καλλιτεχνικά τα τελευταία 25 χρόνια με τη φωτογραφία.
Την Μεγάλη Πέμπτη 17 Απριλίου 2009, γύρω στις 11.30 π.μ. στη γραμμή Jubillee του μετρό και καθώς πήγαινα στην Modern Tate Gallery για να επισκεφθώ την έκθεση του Ρώσου φωτογράφου και ζωγράφου Ροτσένκο. Κατά τη διαδρομή , συνεπαρμένος από το ενδιαφέρον του θέματος, έβγαζα ορισμένες γενικές φωτογραφίες από το κοινό στο μετρό, όταν μου διαμαρτυρήθηκε μία κυρία επειδή θεώρησε ότι φωτογράφιζα την ανήλικη κόρη της. Αμέσως, όπως παγίως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις και επιτάσσει η διεθνής φωτογραφική πρακτική και ηθική, ζήτησα συγγνώμη, επέδειξα τις γενικές φωτογραφίες που είχα βγάλει και διέγραψα ενώπιόν της, τις φωτογραφίες στις οποίες συμπεριλαμβανόταν η κόρη της. Και ενώ θεωρούσα το επεισόδιο λήξαν, άγνωστός μου επιβάτης με ακολούθησε στην έξοδο του μετρό, και με πρώτη ευκαιρία προσέγγισε διερχόμενους αστυνομικούς, δήλωσε πατέρας της ανήλικης και ζήτησε τη σύλληψή μου.
Από αυτή τη στιγμή άρχισε το μαρτύριό μου: ατιμωτική σύλληψή μου, εγκλεισμός στο κελί του αστυνομικού τμήματος, στέρηση κάθε δικαιώματός μου για επικοινωνία, καμία δυνατότητα επίσκεψης της γυναίκας μου, του δεκατετράχρονο γιού μου ή των φίλων μου, νυχτερινή παραμονή στο αστυνομικό τμήμα σε συνθήκες αυστηρής απομόνωσης τη στιγμή που όλοι ήξεραν ότι δεν είχα καμία δυνατότητα να διαφύγω, αφαίρεση προσωπικών αντικειμένων όπως του ρολογιού μου χειρός, απαγόρευση χρήσης των υποδημάτων μου, κατάσχεση της φωτογραφικής μηχανής. Και όλα αυτά χωρίς να μου έχει απαγγελθεί οποιαδήποτε κατηγορία και χωρίς οι οικείοι μου να έχουν οποιαδήποτε ενημέρωση. Σημειώνω ότι ούτε οι αρμόδιες ελληνικές αρχές στο Ηνωμένο Βασίλειο είχαν την παραμικρή ενημέρωση για το συμβάν και την κράτησή μου, την οποία πληροφορήθηκαν από τους οικείους μου.
Τελικά, μετά από παραμονή μου στο κρατητήριο ολόκληρη την Μεγάλη Πέμπτη, το πρωινό της Μ. Παρασκευής, αφού ολοκληρώθηκε η μακρά, εξακολουθητική και μειωτική ανάκριση, έγινε η προσαγωγή μου, με χειροπέδες στο δικαστήριο, όπου πληροφορήθηκα ότι κατηγορούμαι ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5,1 και 6 ενός νόμου του 1986, με τις πράξεις μου (τράβηξα φωτογραφίες !!!), «πιθανόν να προκαλούσα αίσθημα φόβου ή άγχος στους γύρω». Φυσικά δήλωσα αθώος και αποφασίσθηκε η αναβολή της δίκης για τις 18 Μαΐου 2009, στην οποία υποχρεούμαι να παραστώ, διότι, όπως μου τονίστηκε, διαφορετικά θα κριθώ ένοχος και θα καταδικασθώ ερήμην μου.
Αποτέλεσμα : Καταστράφηκαν οι διακοπές οι δικές μου, της γυναίκας μου, του παιδιού μου και των φίλων μας. Ψυχική διαταραχή, όχι μόνο δική μου, αλλά της συζύγου και ιδίως του ανήλικου γιού μου. Οικονομική ζημία. Έξοδα. Υποχρέωσή μου να ξαναπάω στο Λονδίνο, να υποστώ νέα έξοδα εισιτηρίου, διαμονής, δικηγόρου. Υποχρέωση επίσης να πείσω να υποβληθούν σε αντίστοιχα έξοδα και να υποστούν αντίστοιχη ταλαιπωρία μάρτυρες υπεράσπισης, που μου υποδείχθηκε ότι θα είναι χρήσιμο να καταθέσουν, προκειμένου να μη καταδικασθώ. Πέραν τούτου η συνεχιζόμενη κατάσχεση της φωτογραφικής μου μηχανής μου στερεί το κύριο μέσο για να εξασκήσω την τέχνη μου. Τέλος, θα πρέπει να διακόψω τις λοιπές επαγγελματικές μου δραστηριότητες την περίοδο 15 έως 19 Μαίου.
Κυρίως όμως, από την όλη δυσάρεστη εξέλιξη διατηρώ ένα έντονο αίσθημα εξευτελισμού της προσωπικότητάς μου, ενώ, τόσο εγώ, όσο και η οικογένειά μας διακατεχόμεθα από έντονο αίσθημα ανασφάλειας και φόβου ότι δε θα ξεμπλέξω εύκολα με μια γραφειοκρατία που δίνει συνέχεια σε μια κυριολεκτικά αστήρικτη υπόθεση. Φοβούμαι ότι έχω εμπλακεί σε υπόθεση που αντιπαραβάλλει έναν απλό πολίτη, που κατηγορείται για την επίδειξη καλλιτεχνικής ευαισθησίας με ένα τεράστιο κρατικό μηχανισμό που, στα πρότυπα μυθιστορήματος του Κάφκα μεταχειρίζεται κάθε μέσο για να στοιχειοθετήσει μια αστεία κατηγορία Και όλα αυτά για μια απλή φωτογράφηση δημόσιου χώρου και όταν από τη πρώτη στιγμή δήλωσα στην Αστυνομία και σε αυτούς που με ανέκριναν, ότι δεν ήταν στις προθέσεις μου να κάνω κακό σε κανένα, δεν έβλαψα κανένα με τις πράξεις μου, οι φωτογραφίες που έβγαλα δεν έθιγαν με κανένα τρόπο κανένα και ότι δεν θα τις χρησιμοποιούσα για εμπορικό σκοπό.
Θεωρώ ότι εκτός από τις καταστραμμένες μου διακοπές, τα έξοδα τα οποία υπέστην και θα υποστώ, την ψυχική μου οδύνη και ταλαιπωρία και την ψυχική οδύνη και ταλαιπωρία των συγγενών μου και φίλων που με συνόδευαν, εκείνο που με έχει ενοχλήσει περισσότερο είναι η προσπάθεια της αστυνομίας να με εξευτελίσει. Ο εγκλεισμός μου στο απομονωμένο κελί του αστυνομικού τμήματος, η αφαίρεση του ρολογιού μου ώστε να μην έχω αίσθηση του χρόνου, οι χειροπέδες, το γεγονός ότι δεν επετράπη στη γυναίκα μου, στο παιδί μου και στους φίλους μου να με επισκεφθούν, η αφαίρεση τμήματος του ρουχισμού μου, ο εξαναγκασμός να εμφανιστώ στο δικαστήριο με άθλια εμφάνιση (ούτε ζώνη στο παντελόνι μου δεν επέτρεψαν να βάλω, γεγονός που με ανάγκαζε να το κρατάω για να μη πέσει κατά τη διάρκεια της δίκης!), η κατάσχεση της φωτογραφικής μου μηχανής και η γενικότερη αντιμετώπισή μου ως εγκληματία, δημιουργούν τη χειρότερη ανάμνηση για τη υπόλοιπη ζωή μου.
Αναρωτιέμαι, γιατί διαμαρτυρηθήκατε έντονα στις ελληνικές αρχές και στα μέσα ενημέρωσης, όταν Βρετανοί τουρίστες συνελήφθησαν πριν από χρόνια να φωτογραφίζουν αεροπλάνα ενώ δίπλα τους υπήρχε η διεθνής απαγορευτική πινακίδα; (Ας σημειωθεί, ότι τότε εγώ προσωπικά έπαιρνα τη θέση των Βρετανών πολιτών, διότι έκρινα ότι όντας σε ξένη χώρα δικαιολογούνται να μη γνωρίζουν τις ευαισθησίες μας για τους εθνικούς εναέριους χώρους! Επαναλαμβάνω όμως, φωτογράφιζαν δίπλα στην απαγορευτική πινακίδα και μετά δημοσιοποιούσαν τις φωτογραφίες τους!). Γιατί διαμαρτύρεσθε έντονα όταν συλλαμβάνονται συμπατριώτες σας που, υπό την επήρεια του αλκοόλ, βρίζουν, ασχημονούν και ξυλοκοπούν σε ελληνικά νησιά τους συμπατριώτες μου; Ποια είναι συμπεριφορά της ελληνικής αστυνομίας ; Μήπως τους μαντρώνει σε συνθήκες αυστηρής απομόνωσης και τους εξευτελίζει, όπως έγινε με εμένα προσωπικά στη χώρα σας, επειδή στο δημόσιο χώρο του μετρό τράβαγα φωτογραφίες (!!!);
Είναι αδιανόητο στη χώρα των μεγάλων φωτογράφων Bill Brandt, Marτin Parr, Killip κλπ που μέρος του έργου τους οφείλεται σε φωτογραφίες προσώπων στο δρόμο, να εξευτελίζομαι και να διώκομαι επειδή φωτογράφιζα (!!!) στο μετρό. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη National Portrait Gallery εκτίθενται αυτή τη στιγμή φωτογραφίες ενός άλλου φωτογράφου που απεικονίζουν πρόσωπα στο δρόμο !!!.
Και αυτά σε μία χώρα που θεωρείται αναπτυγμένη, πολιτισμένη, πολυπολιτισμική και αν μη τι άλλο την αγαπάω και την επιλέγω ως προορισμό των ταξιδιών μου.
Επιφυλασσόμενος κάθε περαιτέρω ενέργειάς μου για προάσπιση της υπόληψής μου και των συμφερόντων μου, σας γράφω αυτό το γράμμα, αναμένοντας την παρέμβασή σας προς τις αρχές σας, ώστε η πραγματικά εξωφρενική αυτή υπόθεση που θεωρώ ότι δεν περιποιεί τιμή στη Βρετανική Αστυνομία, να λήξει το ταχύτερο δυνατόν και κυρίως, για να μην επαναληφθούν παρόμοια θλιβερά περιστατικά, που τραυματίζουν την εικόνα της χώρας σας ως κράτους δικαίου, που υποτίθεται ότι σέβεται τόσο τα δικαιώματα των πολιτών όσο και την καλλιτεχνική έκφραση.
Από πλευράς μου προτίθεμαι να κοινοποιήσω την επιστολή μου αυτή σε ελληνικά ΜΜΕ, ενώ προτίθεμαι να ενημερώσω σχετικά τον Ευρωπαίο, Έλληνα και Βρετανό Συνήγορο του Πολίτη, καθώς και τις ελληνικές ευρωπαϊκές και διεθνείς ενώσεις καλλιτεχνών φωτογράφων.
Περικλής Αντωνίου
21 Απριλίου 2009»
χαχαχα...δέν λές πάλι καλά που δεν εγκατάστησε καμιά μάντρα μέσα...
Dimitris Houstoulakis Αδιαφορία κράτους, αθλιότητα πολιτών